|
چکیده
|
The present study applied a causal-comparative research method with the aim of comparing conflict resolution tactics and stress coping strategies utilized by married working women and housewives. The statistical population comprised all married housewives and working women (ages 20 to 65, with a minimum of pre-high school education level, and no children or up to 6 children) in the city of Isfahan, Iran during 2023–2024. The sample was made up of 300 participants, comprising 150 married working women and 150 housewives, which were selected through convenience sampling method. The instruments used for gathering data included the Coping Responses Inventory (CRI) and the Conflict Resolution Strategies Questionnaire (CTS). The results performing MANOVA showed a significant difference between the two groups of married working women and housewives in all components of conflict resolution tactics (p< 001). Working women had a moderately higher mean in negotiation-aggression and negotiation-victim compared to housewives (p< 001). Conversely, housewives reported significantly higher mean scores than working women in several domains, including psychological aggression (as aggressors), psychological violence (as victims), physical aggression (as aggressors), and physical assault (as victims) directed toward working women (p< 001). The findings suggested that support efforts are essential to decrease violence and enhance womens quality of life safety within the community.
مطالعه تطبیقی تاکتیکهای حل تعارض و راهبردهای مقابله با استرس بین زنان متأهل خانهدار و شاغل: مطالعهای در ایران
پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاکتیکهای حل تعارض و راهبردهای مقابله با استرس مورد استفاده زنان متأهل شاغل و خانهدار، از روش تحقیق علی-مقایسهای استفاده کرد. جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل خانهدار و شاغل (سنین 20 تا 65 سال، با حداقل سطح تحصیلات قبل از دبیرستان، و بدون فرزند یا حداکثر 6 فرزند) در شهر اصفهان، ایران، در طول سالهای 2023-2024 بود. نمونه شامل 300 شرکتکننده، شامل 150 زن متأهل شاغل و 150 زن خانهدار بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده برای جمعآوری دادهها شامل پرسشنامه پاسخهای مقابلهای (CRI) و پرسشنامه راهبردهای حل تعارض (CTS) بود. نتایج حاصل از انجام تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) تفاوت معنیداری را بین دو گروه زنان متأهل شاغل و خانهدار در تمام مؤلفههای تاکتیکهای حل تعارض نشان داد (0.01 > p). زنان شاغل در مقایسه با زنان خانهدار، میانگین نسبتاً بالاتری در مذاکره-پرخاشگری و مذاکره-قربانی داشتند (0.01 > p). برعکس، زنان خانهدار در چندین حوزه، از جمله پرخاشگری روانی (به عنوان متجاوز)، خشونت روانی (به عنوان قربانی)، پرخاشگری فیزیکی (به عنوان متجاوز) و حمله فیزیکی (به عنوان قربانی) نسبت به زنان شاغل، میانگین نمرات بالاتری را گزارش کردند (p < 0.01). یافتهها نشان میدهد که تلاشهای حمایتی برای کاهش خشونت و افزایش کیفیت زندگی و امنیت زنان در جامعه ضروری است.
|