ورود
عضویت
بانــک‌اطلاعــات‌علمــی‌
عنوان بررسی و تفسیر دیدگاه سینما درباره ازدواج عاشقانه براساس نظریه عشق استرنبرگ
تعداد صفحات 26
نویسنده سمانه سدیدپور - منصوره زارعان
مشخصات نشریه  مطالعات زن و خانواده شماره 1 پیاپی 36
تاریخ انتشار بهار - 1404
محدوده صفحات 105-80
کلید واژه ازدواج  سینما  عشق  سینمای ایران  تعهد زناشویی  فیلم‌های ایرانی  رابطه عاشقانه در ازدواج  روابط عاشقانه  فیلم‌های سینمایی ایران  نظریه استرنبرگ  مثلث عشق استنبرگ  انواع عشق  فیلم سینمایی  آثار سینمایی  ازدواج عاشقانه  سینمای دهه 90  عشق کامل  دهه نود  فیلم‌های دهه نود  فیلم پرفروش  رابرت جی استرنبرگ  
چکیده زمینه. عشق متناسب با دنیای سیالی است که «احتمالات عاشقانه» با سرعت در آن در حال گذر است. به‌‌نظرمی‌رسد سینما به‌مثابه وسیله ارتباطی تأثیرگذار بر خانواده، قادر است الگوهای تعهد زناشویی مدنظر خود را به جامعه ارائه دهد. پژوهش حاضر با تکیه‌بر نظریه عشق استرنبرگ به بررسی تعهد زناشویی در فیلم‌های سینمایی می‌پردازد.
روش. این پژوهش با رویکرد ترکیبی از روش تحلیل محتوا کمی ‌و روش پدیدارشناسی استفاده می‌کند. جامعه آماری این پژوهش، فیلم‌های سینمایی بود. نمونه به‌صورت هدفمند انتخاب شد. فیلم هایی که فروش بالا داشتند و دست‌کم پانزده هفته اکران در سینما داشتند و منتقدین درباره آن اظهارنظرکرده‌باشند. مطالعه در دو بخش اجرا شد.
یافته‌ها. شش مقوله فرعی و دو مقوله اصلی عشق غیرکامل و عشق کامل بر اساس نظریه عشق استرنبرگ در نمونه مورد بررسی شناسایی شد. عشق غیر کامل با مقولات عشق احساساتی (صمیمت و هوس)،عشق رفاقتی و عشق احساساتی، جایگزینی صداقت با تعهد در عشق احساساتی،آسودگی در هوس، صمیمت وانمودی و عشق کامل مردانه بدست آمدند.
برای سینما از بین انواع عشق، عشق رفاقتی و عشق احساساتی بیشتر نمود دارد و برای موفقیت رابطه صمیمیت حتی صمیمیت وانمودی در رابطه اهمیت پیدامی‌کند. انقدر که صمیمت مهم نشان داده می شود به بحث تعهد در ازدواج عاشقانه توجه نمی شود. از دید سینمای بررسی شده حتی در روابط غیررسمی ‌بین زن و مرد، عشق کامل همان‌قدر می‌تواند وجود داشته باشد که این احتمال برای روابط رسمی ‌هست. عشق کامل در سینمای مورد مطالعه یک عشق مردانه‌است.
تازه های تحقیق
این مطالعه با هدف بررسی انواع عشق در سینمای ایران و با تمرکز بر فیلم‌های پرفروش دهه ۱۳۹۰، براساس نظریه عشق استرنبرگ، نشان می‌دهد که سینمای مورد بررسی رویکردی خاص و محدود نسبت به مؤلفه‌های عشق دارد. یافته‌ها حاکی از آن است که عنصر غالب در روابط عاشقانه فیلم‌ها صمیمیت است که اغلب به‌صورت صمیمیت وانمودی و ابزاری برای رسیدن به اهداف فردی، به‌ویژه برای زنان، نمایش داده می‌شود. عشق کامل، تنها از سوی مردان و در برخی روابط خاص نمایش داده شده و معمولاً در کنار اشتیاق و تعهد معنا یافته­ است، درحالی‌که عشق‌های رایج‌تر در فیلم‌ها از نوع عشق‌های ابلهانه (هوس بدون تعهد) و عشق‌های رفاقتی (صمیمیت و تعهد بدون اشتیاق) هستند. تحلیل فیلم‌ها نشان می‌دهد که ابعاد سه‌گانه عشق استرنبرگ به‌ندرت کامل و متوازن نمایش داده می‌شود و تعهد، کم‌رنگ‌ترین مؤلفه در این روابط است. سینما با بازنمایی بی‌خطر بودن بی‌تعهدی در روابط، به‌ویژه از سوی زنان، به‌طور غیرمستقیم در ترویج فرهنگ بی‌تعهدی زناشویی نقش دارد. رابطه عاشقانه در فیلم‌ها مهم‌تر از نهاد ازدواج قلمداد می‌شود، حتی اگر این رابطه رسمی نباشد یا میان افراد متأهل و مجرد شکل گرفته باشد. از دید فیلم‌سازان، صداقت و اشتیاق برای حفظ رابطه، جایگزین تعهد رسمی شده است؛ با این حال، این نوع روابط بیشتر در چارچوب عشق‌های رمانتیک و احساسی قرار می‌گیرند که طبق نظریه استرنبرگ عشق کامل محسوب نمی‌شوند و نمی‌توانند سلامت روانی بلندمدت فرد را تضمین کنند.درنهایت، مطالعه تأکید می‌کند که کم‌توجهی به مفهوم تعهد در سینمای معاصر ایران، نه‌تنها تأثیر مستقیمی بر تصور عمومی از عشق و ازدواج دارد، بلکه در بازتعریف مفاهیمی همچون خانواده، رابطه مشروع، و نقش زن و مرد در رابطه نیز تأثیرگذار است.

کد مقاله 52434
تعداد بازدید 25

 
نام
نام خانوادگی *
ایمیل

کد امنیتی *

*





پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظام‌مند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهش‌ها و کارشناسی‌های دینی و پاسخ‌گویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...
کلیه حقوق و امتیازات متعلق به پژوهشکده زن و خانواده می باشد.
Wrc.ir © 1380 - 1397