عنوان | اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر بهبود کیفیت ارتباط، و افزایش همدلی زناشویی در زوجین دارای تعارض زناشویی |
تعداد صفحات | 13 |
نویسنده |
|
مشخصات نشریه | روانشناسی تجربی و شناختی شماره 1 پیاپی 1 |
تاریخ انتشار | بهار - 1403 |
محدوده صفحات | 97-85 |
کلید واژه | بهبود روابط زوجین تهران کیفیت ارتباط زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره زوجین دارای تعارض زناشویی کیفیت رابطه زناشویی تعارض زناشویی رویکرد شناختی رفتاری همدلی زناشویی زوجهای تهرانی بهبود رابطه |
چکیده |
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر بهبود کیفیت ارتباط و افزایش همدلی زناشویی در زوجین دارای تعارض زناشویی بود. روششناسی: این مطالعه از نوع آزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری پنجماهه بود. جامعه آماری شامل زوجین دارای تعارض زناشویی ساکن شهر تهران بود که به مراکز مشاوره مراجعه کرده بودند. نمونهگیری به صورت هدفمند انجام شد و ۳۰ زوج (۶۰ نفر) که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ زوج) گمارده شدند. گروه آزمایش در ده جلسه ۶۰ دقیقهای تحت درمان شناختی رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت ارتباط اسپنیر و مقیاس همدلی زناشویی فری، دیسکالزو و هابارد بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری موجب بهبود معنادار کیفیت ارتباط و افزایش همدلی زناشویی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است (۰.۰۰۰ = p). همچنین، تفاوتهای بهدستآمده در مرحله پیگیری پنجماهه نیز حفظ شد و تفاوت معناداری بین پسآزمون و پیگیری مشاهده نشد که بیانگر پایداری اثرات درمان بود. نتیجهگیری: درمان شناختی رفتاری میتواند بهعنوان رویکردی مؤثر در بهبود تعاملات زناشویی و افزایش همدلی در زوجین دارای تعارض مورد استفاده قرار گیرد و نتایج حاصل از آن در بلندمدت نیز پایدار باقی میماند. |
کد مقاله | 51859 |
تعداد بازدید | 24 |
|