| عنوان | حوای دوم؛ واکاوی نسبت مریم با حوا در الهیات مسیحی و بازنمایی آن در آثار نقاشی |
| تعداد صفحات | 13 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | جلوه هنر شماره 3 پیاپی 44 |
| تاریخ انتشار | پائیز - 1403 |
| محدوده صفحات | 19-7 |
| کلید واژه | حواء حضرت مریم نقاشی الهیات مسیحی زن در الهیات مسیحی گناه نخستین زن در مسیحیت زن در نقاشی بازنمایی زن شیوه بازنمایی زنان آثار نقاشی حوای دوم |
| چکیده |
مسأله اصلی این پژوهش آنست که درونمایه «حوای ثانی دانستن مریم (ع)» چه نسبتی میان این دو شخصیت در الهیات مسیحی برقرار میکند و این نسبت، چگونه در هنر نقاشی بازنمایی شده است. روش این پژوهش، هم در تفسیر متون الهیاتی و هم در فهم نقاشیها تحلیلی است و به فهم ترکیببندیها و کارکرد عناصر در آنها نظر دارد. این مقاله نتیجه میگیرد که چنین مضمونی هم در الهیات مسیحی کاملا ریشهدار و مکرر است و هم در هنر نقاشی مسیحی به وفور بازتاب یافته و ترسیم مریم به مثابه نقطه مقابل حوا عنصر اصلی این درونمایه است؛ حوا وسوسهانگیز و برهنه و نافرمان است ولی مریم باکره، پوشیده و فرمانبردار است؛ حوا با گناه خود مرگ را برای نسل بشر میآورد و مریم رهگذر جاودانگی و حیات است؛ حوا کلمه شیطان را میشنود و آدم را به هبوط میکشاند ولی مریم آبستن کلمه خداوند میشود و انسان را به ملکوت میرساند؛ حوا قرین مار به مثابه بازنماینده شیطان است و به فریب او سیب را میستاند اما مریم مار را زیر پا دارد و نجاتبخش است. همچنین طبق الهیات مسیحی، اگر حوای نخست گمراهکننده همسرش آدم شد، مریم نیز در کالبد حوای دوم، مادر و پرورنده عیسی (ع) بود که برخی از مفسرین مسیحی از وی بعنوان آدم ثانی تعبیر میکنند؛ به تعبیری حوای اول و دوم بودن هر یک از این دو شخصیتِ زن، در سایه آدم اول و دومی است که یکی اسباب هبوط را فراهم میکند و دیگری با زایمان خود، آغازگر رستگاری میشود. |
| کد مقاله | 50731 |
| تعداد بازدید | 63 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...