|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی درمان گروهی فعالسازی رفتاری، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افسردگی و کیفیت زندگی افراد مبتلا به سرطان |
|
تعداد صفحات
|
28 |
|
نویسنده
|
محسن دربندی - ناصر امینی خویی - کامران میرزایی - شهدخت آزادی |
|
مشخصات نشریه
|
زن و مطالعات خانواده سال 17 پیاپی 66 |
|
تاریخ انتشار
|
زمستان - 1403 |
|
محدوده صفحات
|
28-1 |
|
کلید واژه
|
افسردگی شناخت درمانی بوشهر (شهرستان) ذهن آگاهی سرطان کیفیت زندگی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی مداخله درمان فعالسازی رفتاری فعالسازی رفتاری
|
|
چکیده
|
این پژوهش از حیث هدف از نوع کاربردی و از حیث روش یک مطالعه مقطعی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری بود. جامعهی آماری شامل کلیهی افراد مبتلا به سرطان شهر بوشهر در آبان 1399 تا فروردین 1400 بود. از این جامعه 40 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه 10 نفری (سه گروه آزمایشی و یک گروه کنترل)، گمارده شدند. پرسشنامههای کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996) و افسردگی بک (1998) به عنوان پیشآزمون بر روی کلیهی شرکتکنندگان اجرا گردید. سپس افراد گروه آزمایش اول درمان گروهی فعالسازی رفتاری، گروه آزمایش دوم درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه آزمایش سوم نیز شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی را در ده جلسهی 90 دقیقهای دریافت کردند. اما افراد گروه کنترل، مداخلهی دریافت نکردند. به دلیل شرایط کرونایی مداخلات درمانی، به صورت ویدیوکال برگزار گردید. در نهایت پرسشنامههای مذکور به عنوان پس آزمون بر روی کلیهی شرکتکنندگان اجرا شد. به منظور پیگیری اثربخشی، پس از یک ماه، کلیهی شرکتکنندگان مجدداً به پرسشنامهها پاسخ دادند. یافتهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر و آزمونهای تعقیبی توکی و بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج، میانگین نمرات پسآزمون بیماران هر سه گروه آزمایش در متغیرهای افسردگی و کیفیتزندگی به ترتیب کاهش و افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل داشت (05/0 P < ). این تفاوتها در مرحلهی پیگیری نیز معنادار بود (05/0 P < ). با این حال تفاوت میزان اثربخشی سه درمان مذکور بر کاهش افسردگی و افزایش کیفیت زندگی، در سطح معناداری نبود (05/0 P > ).
|