|
عنوان
|
برآمدن گفتمان آسیبشناسی اجتماعی زنان در ایران |
|
تعداد صفحات
|
26 |
|
نویسنده
|
سمیه حاجی اسماعیلی - محمدتقی کرمی قهی - علیاصغر سلطانی - منصوره زارعان |
|
مشخصات نشریه
|
مطالعات جنسیت و خانواده سال 10 شماره 2 پیاپی 19 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1401 |
|
محدوده صفحات
|
70-45 |
|
کلید واژه
|
مسائل اجتماعی ایران آسیبشناسی اجتماعی زنان آسیبهای اجتماعی آسیبشناسی اجتماعی گفتمان مدرنیزاسیون دیرینهشناسی مسائل اجتماعی زنان آسیب اجتماعی زنان
|
|
چکیده
|
پژوهش حاضر در صدد است به بررسی شرایط امکانی پیدایش آسیبشناسی اجتماعی زنان در ایران بپردازد. برای رسیدن به این هدف و به منظور کشف نقطه پیدایی آسیبشناسی، از روش دیرینهشناسی فوکو استفاده شده است. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان برآمدن دولت مقتدر مدرن را نقطه آغاز توجه به آسیبهای اجتماعی به شمار آورد. این دوره تاریخی که مصادف با حکومت پهلوی دوم بود، تغییرات بیسابقهای در سبک زندگی مردم اتفاق افتاد و به تبع این تغییرات، آسیبهای اجتماعی هم افزایش پیدا کرد و از آنجایی که در این دورة تاریخی، حکومت درگیر فرایند مدرنیزاسیون و توسعه بوده است، هرآنچه در مسیر این هدف, حاکمیت را به چالش میکشید، مسئله و آسیب اجتماعی تعریف میشد و دولت سعی میکرد سازمانها و نهادهای مختلف را در راستای محقق کردن برنامههای عمرانی در مسیر توسعه و پیشرفت کشور، در خدمت اهداف خود قرار دهد.
|