| عنوان | گستره مدت در ازدواج موقت |
| تعداد صفحات | 23 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | آموزههای فقه مدنی سال 15 پیاپی 27 |
| تاریخ انتشار | بهار و تابستان - 1402 |
| محدوده صفحات | 67-45 |
| کلید واژه | فقه امامیه قانون مدنی ایران مدت مدت ازدواج موقت ازدواج موقت نکاح موقت بلند مدت نکاح موقت کوتاه مدت |
| چکیده |
در رابطه با حداقل و حداکثر مدت در ازدواج موقت، بین فقها و حقوقدانان اختلافنظر وجود دارد. در قانون مدنی، مقررهای وجود ندارد که گستره مدت در این نهاد حقوقی را مشخص کند. بر این اساس، در این مقاله در پی آن هستیم که ضمن تبیین نظرهای گوناگون، دیدگاهی را برگزینیم که مبتنی بر قواعد فقه مدنی و اصول حقوقی باشد. اطلاعات این تحقیق به صورت کتابخانهای جمعآوری شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که حداقل مدت در ازدواج موقت به اندازهای است که در آن امکان استمتاع و التذاذ جنسی وجود داشته باشد. حداکثر مدت نیز نباید بیش از عمر زوجین یا یکی از آن دو باشد. در نهایت، بر اساس تفسیر اراده طرفین با توجه به عرف و الزام آنها به رعایت امور عرفی میتوان گفت ازدواجی که برای مدت طولانی منعقد شده، در حکم نکاح دائم بوده و همه آثار زوجیت دائم مانند طلاق، ارث، عدّه، حق قَسْم و نفقه بر آن مترتب میشود. |
| کد مقاله | 47899 |
| تعداد بازدید | 112 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...