|
عنوان
|
اثربخشی طرحواره درمانی بر همدم گزینی دوری گزینی و دلزدگی زناشویی در زنان نابارور |
|
تعداد صفحات
|
12 |
|
نویسنده
|
اعظم عباسزاده - افسانه خواجوند خوشلی - اردشیر جوانشیر اسدی |
|
مشخصات نشریه
|
مطالعات روانشناختی نوجوان و جوان - مرکز مطالعات و تحقیقات اجتماعی ایران مهر شماره 1 پیاپی 7 |
|
تاریخ انتشار
|
فروردين - 1402 |
|
محدوده صفحات
|
112-101 |
|
کلید واژه
|
زنان نابارور دلزدگی زناشویی ناباروری زنان ناباروری طرحواره درمانی ساری (شهرستان) دوری گزینی طرحواره درمانی گروهی همدم گزینی
|
|
چکیده
|
زمینه و هدف: ناباروری یکی از مهمترین بحرانهای دوران زندگی است که منجر به مشکلات روانی و تجربیات استرسزای هیجانی شده و بر روابط متقابل زوجین تاثیرگذار است. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر همدم گزینی-دوری گزینی و دلزدگی زناشویی در زنان نابارور انجام شد.
روش: طرح پژوهش شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان نابارور شهر ساری که در 6 ماهه اول سال 1398 به مرکز ناباروری مراجعه نموده اند، بودند. تعداد 40 نفر با روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس افراد گروه آزمایش پروتکل طرحواره درمانی یانگ (1990) را در 8 جلسه 90 دقیقهای به صورت گروهی تحت آموزش قرار گرفتند و گروه کنترل نیز آموزشی دریافت نکرد. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای همدم گزینی-دوری گزینی برنشتاین و همکاران (1985) و دلزدگی زناشویی پاینز (1996) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر همدم گزینی-دوری گزینی و دلزدگی زناشویی در زنان نابارور در مرحله پسآزمون موثر است ( 05/0 P < ).
نتیجهگیری: با توجه به یافتهها این پژوهش میتوان از طریق طرحواره درمانی به شیوه گروهی به بهبود همدم گزینی-دوری گزینی و دلزدگی زناشویی در زنان نابارور کمک نمود.
|