|
عنوان
|
تأخیر در تولد فرزند دوم: تحلیل دوره ماندگاری در وضعیت تک فرزندی در شهر خرم آباد |
|
تعداد صفحات
|
39 |
|
نویسنده
|
مریم علیمرادیان - حجیه بیبی رازقی نصرآباد - ملیحه علی مندگاری - عباس عسکری ندوشن |
|
مشخصات نشریه
|
نامه انجمن جمعیتشناسی ایران سال 17 پیاپی 34 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1401 |
|
محدوده صفحات
|
111-73 |
|
کلید واژه
|
باروری مدل پارادایمی خرم آباد (شهرستان) سیاست جمعیتی تحلیل بقا فاصله بین حاملگیها فرزند دوم تک فرزندی مدل بقای پارامتری فرزندآوری تأخیری وضعیت تک فرزندی تأخیر فرزندآوری فاصله بین موالید
|
|
چکیده
|
از دو دهه قبل به اینسو، شاخص میزان باروری کل در ایران کمتر از دو فرزند بوده است. افزایش میانگین سن فرزندآوری و نیز طولانیترشدن فاصلهگذاری میان تولدها، بخشی از تجربه باروری پایین ایران طی این دو دهه بوده است. هدف از این مطالعه، تحلیل دوره ماندگاری در وضعیت تکفرزندی تا رسیدن به فرزند دوم و تعیینکنندههای آن در شهر خرمآباد است. دادهها، از یک پیمایش مقطعی در سال 1399 با استفاده از پرسشنامه محققساخته در حجم نمونهای برابر با 478 زن ازدواجکرده 49-15 ساله گردآوری شد. برای برآورد زمان بقای تکفرزندی از روش تحلیل بقا و آزمون کاپلانمایر و برای بررسی تأثیر متغیرهای مستقل از مدل پارامتری لگنرمال با شکنندگی گاما استفاده شد. یافتهها نشان داد میانه زمان بقای تکفرزندی 60 ماه است. زنان با تحصیلات دانشگاهی، دارای نگرش جنسیتی مدرن، همچنین زنان دارای شبکه اجتماعی محدود و احساس ناامنی اقتصادی- اجتماعی بالا، دیرتر از سایر زنان به فرزند دوم میرسند. بنابراین احتمال بقای تکفرزندی بالاتری دارند. در مجموع، با توجه به ارتباط زیاد بین تأخیر در فرزندآوری با باروری پایین، تأخیر در تولد فرزند دوم از مسائل مهم جمعیتی کشور است و زمانبندی موالید در سطح سیاستگذاری و برنامهریزی نیازمند توجه اساسی است. لذا همسو با سیاستهای افرایش جمعیت، اجرای برنامههایی برای تسهیل فرزندآوری و حمایت از افرادی که تمایل به فرزندآوری دارند، اما به دلیل هزینههای فرصت و یا محدودیتهای اقتصادی اجتماعی، ممکن است مدت طولانی تکفرزند باقی بمانند، ضرورت دارد.
|