|
عنوان
|
فراتحلیل پژوهشهای ایرانی در زمینه تأثیر زوج درمانی و خانواده درمانی در کاهش طلاق زوجین در آستانه طلاق طی سالهای 98-1389 |
|
تعداد صفحات
|
42 |
|
نویسنده
|
سیده طیبه زمانی - امید عیسی نژاد |
|
مشخصات نشریه
|
مشاوره و رواندرمانی خانواده سال 11 شماره 2 پیاپی 32 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1400 |
|
محدوده صفحات
|
66-25 |
|
کلید واژه
|
ایران زوج درمانی خانواده درمانی زوجین دارای تعارض زناشویی زوجین در آستانه طلاق فراتحلیل طلاق تعارض زناشویی فراتحلیل مطالعات
|
|
چکیده
|
طلاق و تعارض زناشویی یکی از عوامل برجسته در بروز بسیاری از رفتارهای مخرب در خانواده و جامعه است. هدف این فراتحلیل آشکار ساختن تراز تأثیر رویکردهای زوجدرمانی و خانوادهدرمانی (درمانهای موج سوم، رویکردهای پستمدرن، رویکردهای منظومهای، شناختی رفتاری، طرحواره درمانی، زوجدرمانی گاتمن، روابط شی و ایماگوتراپی) روی کاهش طلاق زوجین در آستانه طلاق بود. این پژوهش با بهکارگیری روش فراتحلیل با یکپارچه کردن نتایج پژوهشها گوناگون، اندازه اثر رویکردهای زوجدرمانی و خانوادهدرمانی بر روی کاهش طلاق را مشخص میکند. 19 پژوهش که از لحاظ روششناختی شایستگی بررسی داشتند و در داخل جمهوری اسلامی ایران طی سالهای 89 تا 98 ه. ش انجام شده بودند انتخاب شدند و فراتحلیل بر روی آنها انجام شد. منابع جستجوی دادهها پایگاه اطلاعات علمی (SID)، پایگاه مجلات تخصصی نور (Noormags)، بانک اطلاعات نشریات ایران (Magiran)، پرتال جامع علوم انسانی (ensani.ir) و پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) بود. تجزیهوتحلیل دادهها و محاسبه اندازه اثر با استفاده از نرمافزار CMA2 و شاخص g هجز انجام شد. یافتههای این فراتحلیل نشان داد که تراز اندازه اثر زوجدرمانی و خانوادهدرمانی بر زوجین در آستانه طلاق برای اثرات ثابت (73/0) و اثرات تصادفی (34/0) است. بررسی ناهمگنی اثرات با استفاده از آزمون کیو کوکران (Cochrans Q) نشان داد مجذور I برابر با 63/96 و مقدار Q برابر با 47/2502 و معنیدار است (01/0 > p). درنتیجه اندازههای اثر ناهمگن بوده و برای تحلیل تأثیرات باید مدل تصادفی مدنظر قرار گیرد. لذا مقدار اثر تصادفی که 34/0 است، بهعنوان شاخص اندازه تأثیر پذیرفته میشود. مطابق جدول کوهن اندازه اثر 34/0 کوچک ارزیابی میشود. یافتهها نشاندهنده آن است که تراز موفقیت اثربخشی رویکردهای زوجدرمانی و خانوادهدرمانی روی زوجین در آستانه طلاق مؤثرتر از عدم درمان است ولی نه تا اندازهای که بهعنوان درمانهای درخور برای زوجین در آستانه طلاق یاد کرد. بر این اساس اندازه اثر بهدستآمده در پژوهشهای صورت گرفته در بازه کوچک قرار گرفته است. درمانگران در فرایند درمان افزون بر رویکردهای درمانی باید به عوامل مغفول مانده که در این مقاله تشریح شده است توجه داشته باشند.
|