|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی رفتاری بر خوشنودی زناشویی زنان |
|
تعداد صفحات
|
26 |
|
نویسنده
|
زهرا زاهدی - آرمان عزیزی - سیف الله رحمانی - فاطمه زارعین - مریم رنجبر |
|
مشخصات نشریه
|
مشاوره و رواندرمانی خانواده شماره 2 پیاپی 30 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1399 |
|
محدوده صفحات
|
100-75 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
رضایت زناشویی نارضایتی جنسی نارضایتی زناشویی رضایت جنسی خشنودی زناشویی تهران زنان شهر تهران درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) رضایتمندی زناشویی زنان ناخشنودی جنسی ناخشنودی زناشوئی رویکرد شناختی رفتاری زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره خشنودی جنسی
|
|
چکیده
|
عوامل فراوانی روی خوشنودی زناشویی تأثیر میگذارد، ناخشنودی جنسی یکی از این عوامل است. هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی- رفتاری بر خوشنودی زناشویی زنان دارای ناخشنودی جنسی بود. پژوهش حاضر از نظر روش شناسی جزء طرح های آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، عبارت بودند از زنان دارای ناخشنودی جنسی که در سال 98 به مراکز مشاوره شهر تهران (9 مرکز مشاوره) مراجعه کرده بودند (750 نفر). از این جامعه با بهکارگیری روش نمونه گیری در دسترس 45 نفر از زنان داوطلبی که دارای ملاکهای ورود به طرح درمانی بودند، از طریق مصاحبه تشخیصی نیمه ساختاریافته انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه 15 نفری درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، درمان شناختی – رفتاری و کنترل جایگزین شدند. سپس هر گروه آزمایشی طی 9 جلسه 5/1 ساعته تحت درمان قرار گرفتند و گروه کنترل درمانی دریافت نکردند. اعضای هر سه گروه در هر دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون پرسشنامه خوشنودی زوجی اینریچ Fowers, Olson,1989)) را تکمیل کردند. تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین نمرات متغیر خوشنودی زناشویی در هر دو گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، در مرحله پس آزمون افزایش معناداری داشته است (P ≤ 0/05 , F = 259/39). همچنین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در سنجش با درمان شناختی- رفتاری اثربخشی بیشتری بر خوشنودی زناشویی داشته است؛ بنابراین درمانگران و مشاورین خانواده میتوانند با بهکارگیری درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر روی ناخشنودی جنسی زوجین کار کنند تا افزون بر حل مشکل آنها خوشنودی زناشوییشان نیز افزایش پیدا کند و گام باارزشی جهت کاهش طلاق بردارند.
|