|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی درمان گروهی تصمیمگیری مجدد و چشم انداز زمان بر اعتماد میان فردی، رغبت به ازدواج، ترس از صمیمت و امیدواری در دختران بی اعتماد به جنس مقابل شهر بندرعباس |
|
تعداد صفحات
|
17 |
|
نویسنده
|
ناهید عبادی سالاری - کبری حاجی علیزاده - اقبال زارعی - کوروش محمدی |
|
مشخصات نشریه
|
علوم روانشناختی پیاپی 94 |
|
تاریخ انتشار
|
دى - 1399 |
|
محدوده صفحات
|
1357-1341 |
|
کلید واژه
|
دختران مجرد بندرعباس (شهرستان) گروه درمانی جنس مخالف امید نگرش به ازدواج رغبت به ازدواج تصمیمگیری مجدد ترس از صمیمیت اعتماد بین فردی قابلیت اعتماد روابط میان فردی آمادگی به ازدواج چشمانداز زمان بی اعتمادی اعتماد به جنس مخالف بی اعتمادی به جنس مقابل بی اعتمادی دختران دختران بی اعتماد
|
|
چکیده
|
زمینه: بی اعتمادی دختران به جنس مخالف از عواملی است که باعث به وجود آمدن مشکلاتی در زندگی دختران می شود. مسئله اینست، اثربخشی درمان گروهی تصمیم گیری مجدد و چشم انداز زمان بر متغیرهای مختلفی تأیید شده است، اما تأثیر این دو درمان بر اعتماد میانفردی، رغبت به ازدواج، ترس از صمیمیت و امیدواری در دختران بیاعتماد به جنس مقابل مغفول واقع شده است. هدف: مقایسه اثربخشی درمان گروهی تصمیمگیری مجدد و چشمانداز زمان بر اعتماد میانفردی، رغبت به ازدواج، ترس از صمیمیت و امیدواری در دختران بیاعتماد به جنس مقابل شهر بندرعباس بود. روش: پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دختران مجرد بیاعتماد به جنس مقابل شهر بندرعباس در سال 1397 بود. 51 نفر به شیوهی نمونهگیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه آزمایش تصمیمگیری مجدد، آزمایش چشمانداز زمان و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش عبارتند از: پرسشنامه های اعتماد در روابط میانفردی رمپل و هولمز (1986)، نسخه دانشجویی رغبت سنج ازدواج حیدری و همکاران (1382)، ترس از صمیمیت دسکاتنر و تلن (۱۹۹۱)، امید میلر میلر و پاورز (1988)، درمان تصمیمگیری مجدد کریمیان و همکاران (1395) و درمان چشمانداز زمان زیمباردو، اسورد و اسورد (2012). تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنکوا انجام شد. یافته ها: درمان گروهی تصمیم گیری مجدد بر افزایش سطح قابلیت اعتماد ( 0/01 p < )، بر آمادگی به ازدواج (0/05 p < )، بر نگرش به ازدواج (0/05 p < )، بر امیدواری (0/01 p < ) و بر کاهش سطح ترس از صمیمت ( 0/01 p < ) تأثیر داشت. همچنین درمان گروهی چشم انداز زمان بر افزایش سطح قابلیت اعتماد (0/01 p < )، بر آمادگی به ازدواج (0/05 = p)، بر نگرش به ازدواج (0/05 p < )، بر امیدواری (0/05 p < ) و بر کاهش سطح ترس از صمیمیت (0/01 p < ) تأثیر داشت. نتیجه گیری: درمان گروهی چشم انداز زمان تأثیر بیشتری نسبت به درمان گروهی تصمیم گیری مجدد بر مؤلفه های اعتماد میانفردی، مؤلفه های رغبت به ازدواج، ترس از صمیمیت و امیدواری داشت.
|
بانــکاطلاعــاتعلمــی
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. 
نشـانیمرکزقـم: بلوار الغدیر کوچه 10 پلاک 5
تلفـن: 58-32603357 (۰۲۵)