|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی زوج درمانگری مبتنی بر پذیرش و تعهد و زوج درمانگری متمرکز بر هیجان بر تنیدگی و احساس پیوستگی و بهبود سازش یافتگی در همسران شهر تهران |
|
تعداد صفحات
|
10 |
|
نویسنده
|
شراره عرفان منش - پویا حیدری - راحیل شمسایی - صادق بای - ناهید افشاری |
|
مشخصات نشریه
|
فصلنامه علوم روانشناختی پیاپی 75 |
|
تاریخ انتشار
|
خرداد - 1398 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
382-373 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
زوج درمانی درمان متمرکز بر هیجان تنیدگی تهران پیوستگی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) زوج درمانی هیجان مدار سازش یافتگی زناشویی زوجهای تهرانی سازش یافتگی زوج درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد احساس پیوستگی
|
|
چکیده
|
زمینه: تحقیقات نشان دهنده مراجعه روزافزون زوجین به روان درمانگری های مبتنی بر پذیرش و تعهد و زوج درمانگری متمرکز بر هیجان برای مشکلات تنیدگی و سازش نایافتگی است. آیا می توان با مقایسه این دو درمان گفت کدامیک اثربخشی بیشتری دارد؟ هدف: هدف این پژوهش مقایسۀ اثربخشی زوج درمانگری مبتنی بر پذیرش و تعهد و زوج درمانگری متمرکز بر هیجان بر تنیدگی و احساس پیوستگی و بهبود سازش یافتگی در همسران شهر تهران در سال 1398 بود. روش: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری همسران مراجعه کننده به کلینیکهای مشاوره خانواده در شهر تهران بودهاند. تعداد 30 زوج به صورت نمونه گیری غیر تصادفی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دوگروه آزمایش و یک گروه گواه گمارده شدند (هر گروه 10 زوج). ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ سازش یافتگی زناشویی اسپانیر (1976)، مقیاس پیوستگی آنتونوسکی (1993) و مقیاس افسردگی، اضطراب و تنیدگی-21 لاوی باند (1995) بوده است. دو پروتکل زوج درمانگری مبتنی بر پذیرش و تعهد (جانسون، 2004) و زوج درمانگری متمرکز بر هیجان (ایزدی و عابدی (1392) برای دو گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه ای انجام گرفت. تحلیل دادهها با استفاده از روش کوواریانس انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که زوج درمانگری مبتنی بر پذیرش و تعهد و زوج درمانگری متمرکز بر هیجان به طور معنی داری بر تنیدگی، احساس پیوستگی و بهبود سازش یافتگی همسران اثربخش بودهاند (0/001 > p). نتیجه گیری: مداخلات و پروتکلهای زوج درمانگری در محیطهای مشاوره در هر دو درمان اثربخش بود.
|