|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی طرحواره درمانگری و زوج درمانگری هیجان مدار به صورت گروهی بر رضایت از زندگی و طرحوارههای سازش نایافته زوجین |
|
تعداد صفحات
|
10 |
|
نویسنده
|
احمد آقایی - فرهاد کهرازیی - علی فرنام |
|
مشخصات نشریه
|
فصلنامه علوم روانشناختی پیاپی 73 |
|
تاریخ انتشار
|
فروردين - 1398 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
142-133 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
مشکلات زناشویی زوج درمانی درمان متمرکز بر هیجان مشهد زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره رضایتمندی از زندگی طرحواره درمانی زوج درمانی هیجان مدار زوج درمانی گروهی طرحواره درمانی گروهی طرحوارههای سازش نایافته
|
|
چکیده
|
زمینه: تحقیقات نشان داده است که طرحواره درمانگری و زوجدرمانگری هیجان مدار بر بهبود رضایت از زندگی مؤثر است، اما آیا زوجدرمانگری هیجان مدار و طرحواره درمانگری به شکل گروهی بر رضایت از زندگی موثر است و کدام یک تاثیر بیشتری دارد؟ هدف: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانگری و زوجدرمانگری هیجان مدار بر رضایت از زندگی و طرحواره های سازش نایافته زوجین انجام شد. روش: این پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. از بین زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر مشهد، تعداد 50 زوج دارای مشکلات زناشویی با مصاحبه غربال شد. سپس، از بین این زوجین، 24 زوج بهصورت تصادفی در گروهها قرار گرفتند. 8 جلسه زوجدرمانگری هیجان مدار (جانسون، 2012) و 11 جلسه طرحواره درمانگری (یانگ، 1999) اجرا شد. برای جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامه رضایت از زندگی دینر، ایمونس، لارسن و گریفین (1984) و طرحواره های سازش نایافته یانگ (1991) بهره برده شد. برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و آزمونهای تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که طرحواره درمانگری باعث افزایش رضایت از زندگی و کاهش طرحواره های سازش نایافته زوجین شد، همچنین زوجدرمانگری هیجان مدار موجب افزایش رضایت از زندگی و کاهش طرحواره های سازش نایافته زوجین شد (0/001 > p). نتیجه گیری: نتایج نشاندهنده تأثیر مثبت طرحواره درمانگری و زوجدرمانگری بر روی طرحواره های سازش نایافته و رضایت زندگی زوجین بود و این دو روش به شکل یکسانی توانستهاند تأثیرگذار باشند. بنابراین نمیتوان گفت که یکی نسبت به دیگری برتری دارد.
|