| عنوان | اثربخشی زوج درمانی یکپارچهنگر به روش دایمند بر هماهنگی زناشویی و شایستگی والدگری پس از زایش نخستین فرزند |
| تعداد صفحات | 18 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | دوفصلنامه مشاوره و رواندرمانی خانواده شماره 2 پیاپی 26 |
| تاریخ انتشار | پاییز و زمستان - 1397 |
| درجه علمی | علمی - پژوهشی |
| محدوده صفحات | 114-97 |
| زبان | فارسی |
| کلید واژه | زوج درمانی یکپارچهنگر والدگری هماهنگی زناشویی زوج درمانی تلفیقی روش دایمند شایستگی والدگری زایش نخستین فرزند اهواز (شهرستان) |
| چکیده |
پژوهشهای اخیر نشانگر کاهش سلامت روانی زوجین پس از زایش فرزند نخست است. بااینوجود، سلامت روانی زوجین همبستگی مثبت معنی داری با گرایش زوجین به فرزند بیشتر داشتن و زایش فرزند پس از آن دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی زوجدرمانی یکپارچه نگر به روش دایمند بر هماهنگی زناشویی و شایستگی والدگری پس از زایش نخستین فرزند زوجین شهرستان اهواز در سال 1397 بود. بر این اساس، سه زوج که دارای تکفرزند کمتر از فرزند سهساله بودند، به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش از طرح آزمایشی تک موردی از نوع خط پایه چندگانه استفاده شد. زوجدرمانی یکپارچه نگر به روش دایمند در سه مرحله خط پایه، مداخله و پیگیری انجام شد و زوجین به سنجه هماهنگی زناشویی و سنجه شایستگی والدگری پاسخ دادند. داده ها به روش ترسیم دیداری، شناسه تغییر پایا (RCI) و فرمول درصد بهبود تحلیل شدند. زوجدرمانی یکپارچه نگر به روش دایمند مایۀ افزایش معنی دار هماهنگی زناشویی (48/26 درصد بهبود) و احساس شایستگی والدگری (02/30 درصد بهبود) زوجین شد. برآیندهای این پژوهش نشان داد زوجدرمانی یکپارچه نگر به روش دایمند میتواند برای انتقال به مرحله والدگری کارساز باشد و خانواده درمانگران میتوانند از این روش درمانی برای بهبود روابط زناشویی زوجین ایرانی استفاده کنند. |
| کد مقاله | 32510 |
| تعداد بازدید | 243 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...