|
عنوان
|
بررسي تحولات اميد زندگي مجردي در ايران با استفاده از جداول خالص زناشويي: دوره 1385 تا 1390 |
|
تعداد صفحات
|
24 |
|
نویسنده
|
حجیه بیبی رازقی نصرآباد - علی رحیمی |
|
مشخصات نشریه
|
دوفصلنامه نامه انجمن جمعیتشناسی ایران سال 9 پیاپی 18 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان 1393 - 1393 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
118-95 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
تأخیر در ازدواج ایران زندگی مجردی امید زندگی مجردی جداول خالص زناشویی وضعیت سواد
|
|
چکیده
|
جداول خالص زناشويي با ريزش جمعيت يك نسل فرضي بر اثر ازدواج و همزمان با در نظر گرفتن احتمالات مرگ و مير، اميد زندگي مجردي يا تعداد سال هاي انتظار براي ازدواج و يا مرگ را براي سنين مختلف زناشويي محاسبه مي كند. در اين مطالعه با استفاده از داده هاي سرشماري سال هاي 1385 و 1390، جداول خالص زناشويي در دو زيرگروه اجتماعي افراد «باسواد» و «بي سواد، براي تمامي سنين (49-15 سال) ساخته شد. يافته ها نشان مي دهند تعداد سال هاي انتظار براي ازدواج مردان و زنان باسواد در بدو تولد در سال 1390 به ترتيب 33/26 و 18/24 مي باشد كه نسبت به سال 1385 تقريباً 7/0 سال افزايش يافته است. در ميان افراد بي سواد نيز هر چند سال هاي انتظار كمتري را نسبت به افراد با سواد تجربه مي كنند، اين شاخص افزايش يافته است. در سال 1390، تعداد سال هاي انتظار براي ازدواج و يا مرگ براي كليه سنين زير 30 سال بالاتر از 1385 است. اين تغييرات، افزايش درصد ازدواج هاي با تاخير را طي اين دوره نشان مي دهد. همچنين طي دوره 1390-1385، حدود 93 درصد از افراد تا سن 49 سالگي ازدواج مي كنند. حدود 5 درصد تا اين سن بدون اينكه ازدواج كرده باشند، با واقعه مرگ روبرو مي شوند و حدود 2 درصد نيز هرگز ازدواج نمي كنند.
|