|
عنوان
|
بررسی تأثير آموزش گروهی زوجين به شيوه مبتنی بر رويکرد شناختی رفتاری بر افزايش سازگاری زوجين |
|
تعداد صفحات
|
9 |
|
نویسنده
|
بهناز عابدی - سحر خانجانی وشکی - شهناز صفربیگی - منصوره زارعان - مرضیه شاه سیاه |
|
مشخصات نشریه
|
دانشگاه علوم پزشکی سبزوار شماره 6 پیاپی 73 |
|
تاریخ انتشار
|
بهمن و اسفند - 1393 |
|
محدوده صفحات
|
1063-1055 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
زوجین سازگاری زناشویی رویکرد شناختی رفتاری
|
|
چکیده
|
زمينه و هدف: رضايت و سازگاری زناشويی يکی از گسترده ترين مفاهيم برای تعيين و نشان دادن ميزان شادی و ميزان پايداری رابطه زن و شوهر است. سازگاری زناشويی بر بسياری از ابعاد زندگی فردی و اجتماعی انسان ها تأثير می گذارد. درمان های شناختی – رفتاری در کار با زوج ها، با هدف افزايش تقويت کننده ها و تبادل مثبت، آموزش مهارت های ارتباط، حلّ مشکل و تعارض و تغيير الگوهای فکری مخرّب را می باشد. هدف اين پژوهش بررسی تأثير آموزش گروهی زوجين با شيوه شناختی – رفتاری بر سازگاری زوجين شهر قم بود. روش پژوهش: اين پژوهش نيمه تجربی است و از روش پيش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری شامل کليّه زوجين خود مراجعه کننده به مرکز مشاوره خانواده شهر قم در سال 90-91 بودند. روش نمونه گيری در اين تحقيق از نوع نمونه گيری داوطلبانه است و60 زوج به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمايش قرار گرفتند. در اين پژوهش به منظور جمع آوری اطّلاعات از پرسشنامه ويژگی های دموگرافيک و مقياس سازگاری زناشويی استفاده شد. برای تجزيه و تحليل دادهها از نرم افزار 17-SPSS و از روش-های آمار توصيفی و تحليلی (کوواريانس) استفاده شد.\r\n يافته ها: نتايج پژوهش در تحليل کوواريانس نشان داد رويکرد شناختی رفتاری بر ابعاد سازگاری زناشويی (F = 6/48 , P < 0/05) ،رضايت زناشويی (F = 2/98 , P < 0/05) ، همبستگی دونفره F = 3/13 , P < 0/05) توافق دو نفری (F = 2/96 , P < 0/05) و ابراز محبت (F = 3/96 , P < 0/05) تاثير معنا دار داشته است. نتيجه گيری: با توجّه به مؤلّفه های ساختار رويکرد شناختی – رفتاری می توان گفت اين رويکرد با افزايش مهارتهای ارتباطی و حلّ تعارض در بين زوجين باعث کاهش نارضايتی و افزايش سازگاری خواهد شد.
|