|
عنوان
|
شدت اضطراب و ارتباط آن با عوامل مامايي و ناباروري در زنان باردار شده با روشهاي كمک باروري |
|
تعداد صفحات
|
8 |
|
نویسنده
|
هاشمیه چهره - الهام نیسانیسامانی - نعیمه سیدفاطمی - آغا فاطمه حسینی |
|
مشخصات نشریه
|
دوماهنامه پرستاری ایران پیاپی 77 |
|
تاریخ انتشار
|
شهريور - 1391 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
84-77 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
اضطراب اضطراب زنان زنان باردار روشهای کمک باروری ناباروری زنان عوامل مامایی ناباروری عامل ناباروری شدت اضطراب
|
|
موضوع
|
باروري / ناباروري / انواع باروری بهداشت و سلامت زنان/ زن و سلامت/ خانواده و سلامت
|
|
چکیده
|
زمينه و هدف: اگر چه بارداري يك رويداد طبيعي و خوشايند در زندگي زنان است اما گاهي همراه با بحران گذرايي است كه تغييرات روانشناختي را نيز در بر مي گيرد و مي تواند براي برخي از زنان به ويژه آنهايي كه با استفاده از روش هاي كمك باروري( ART )، باردار مي شوند تنش زا باشد. هدف اين مطالعه تعيين شدت اضطراب و ارتباط آن با عوامل مامايي و ناباروري در زنان باردار شده با روش هاي كمك باروري است. \r\nروش بررسي: در اين مطالعه مقطعي 100 زن باردار شده با روش هاي كمك باروري مراجعه كننده به سه مركز منتخب ناباروري در شهر تهران با استفاده از نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته عوامل مامايي و ناباروري و ابزار اضطراب بك( BAI ) گردآوري شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 14 و آزمونهاي توصيفي (ميانگين، فراواني ..) و استنباطي (آزمون كاي اسكوئر و دقيق فيشر) انجام شد. \r\nيافته ها: ميانگين سني نمونه هاي مورد پژوهش، 6/8 ± 33/7 بود. ميانگين طول مدت ازدواج، سن بارداري، طول مدت نازايي و تعداد دفعات شكست روش هاي كمك باروري به ترتيب 5/1 ± 8/7، 10/8 ± 20/1، 5/3 ± 7/3، 1/6 ± 1/9 بود. يافته هاي پژوهش نشان داد، 34% از نمونه ها مضطرب بودند. از بين عوامل باروري، طول مدت نازايي و سابقه شكست درمان با شدت اضطراب رابطه معني داري داشتند (0/02 = p = 0/03) (p). پس از بررسي عوامل مامايي، يافته هاي مطالعه هيچ گونه رابطه معني داري بين اين عوامل و شدت اضطراب را نشان نداد. \r\nنتيجه گيري كلي: سابقه شكست درمان و طول مدت نازايي از جمله عواملي هستند كه شدت اضطراب را تحت تاثير قرار مي دهند. بنابراين بايد اين گروه از زنان از نظر حمايت هاي رواني از همان ابتداي تشخيص نازايي، قبل از شروع سيكل درماني، حين و پس از بارداري مورد توجه ويژه قرار گيرند.
|