|
عنوان
|
وجوه تمايز زنا و تجاوز به عنف با تاكيد بر شيوه اثبات |
|
تعداد صفحات
|
32 |
|
نویسنده
|
عبدالعلی توجهی - محمدهادی توکلپور |
|
مشخصات نشریه
|
دوفصلنامه پژوهشنامه حقوق اسلامی سال 12 پیاپی 34 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1390 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
132-101 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
تجاوز به عنف ادله اثبات جرم بدون بزهدیده جرائم حق الهی و حق الناسی تحصیل دلیل
|
|
موضوع
|
آزار جنسي / خشونت جنسي / تجاوز جنسي زنا
|
|
چکیده
|
يکي از مسائل مطرح در شيوه اثبات زنا، ناديده گرفتن حقوق بزه ديده در جرم تجاوز جنسي است، چرا که شارع به دليل مصالحي که در زندگي بشر وجود دارد، اثبات جرم زنا را بسيار سخت کرده است. بر اين اساس، اين شائبه وجود دارد که حقوق شخصي که به عنف مورد تجاوز جنسي قرار گرفته است، تضييع شود. هر چند اسلام با هدف بزه پوشي تمايل به عدم اثبات جرم زنا دارد ولي هرگاه در اين جرم، بزه ديده مستقيم وجود داشته باشد، به عبارتي جنبه خصوصي جرم غلبه داشته باشد، مصلحت بزرگ تر ايجاب مي کند که اين سخت گيري در اثبات تعديل گردد.\r\nبا دقت در روايات وارده در خصوص زنا و تجاوز به عنف، اين نتيجه حاصل مي شود که اين دو از لحاظ مفهوم از يکديگر متمايزند. اين افتراق در مفهوم و همچنين تفاوت در نوع واکنش کيفري اسلام نسبت به هر يک از آنان، نشان مي دهد که شيوه اثبات آنان نيز به تبع، متفاوت خواهد بود. بدين ترتيب ادله اثبات و شيوه رسيدگي به زنا که در آن دقت و سخت گيري خاصي مشاهده مي شود، مختص به خود زنا بوده و در تجاوز به عنف بايد به ادله عمومي اثبات دعوي و همچنين شيوه معمول رسيدگي رجوع کرد.
|