|
عنوان
|
تلقيح مصنوعي و وضعيت نسب مولود حاصل از آن در تأملات انديشمندان فقه و حقوق |
|
تعداد صفحات
|
16 |
|
نویسنده
|
عابدین مومنی - سید جلال موسوی نسب |
|
مشخصات نشریه
|
ماهنامه معرفت سال 21 شماره 11 پیاپی 182 |
|
تاریخ انتشار
|
بهمن - 1391 |
|
درجه علمی
|
علمی - ترویجی |
|
محدوده صفحات
|
126-111 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
تلقیح مصنوعی نسب حقوق موضوعه جواز حرمت فقه اهل بیت
|
|
موضوع
|
باروري / ناباروري / انواع باروری زن و فقه / فقه زنان نسب
|
|
چکیده
|
تلقيح مصنوعي، يكي از پديده هاي شگفت دنياي مدرن است. با توجه به اينكه اين بحث به طور خاص در زمره مباحث كتب فقهي فقهاي متقدم مطرح نشده است، مي تواند منشا ايجاد مسائل مختلف فقهي و حقوقي باشد. هرچند در آغاز، برخي از اربابان ساحت فقه قائل به ممنوعيت مطلق در همه صور تلقيح مصنوعي بوده اند، يا بعضي ديگر از مراجع معظم تقليد در مقام افتا، حتي تلقيح نطفه زوج به زوجه شرعي و قانوني خود را محل تامل و اشكال مي دانستند، اما با به رسميت شناختن اين مسئله به جواز از سوي برخي ديگر از صاحبان افتا، و شرعي و قانوني دانستن نسب اطفال ناشي از تلقيح مصنوعي، اختلافات نظري عديده اي به وجود آمد كه ديدگاه هاي جديدي را مطرح كرد و به بازخواني بيانات شرعي پرداخته شد.
بررسي ها نشان مي دهد با وجود مخالفت پاره اي از فقيهان و صاحب نظران، دلايل استنادي به لحاظ نظري براي اثبات مدعا تمام نيست و همه صور تلقيح مصنوعي، فاقد منع شرعي است. قول به جواز در انواع آن، كه مطابق با نظر برخي از مراجع معظم تقليد همچون آيت الله خامنه اي است، قابل دفاع به نظر مي رسد. همچنين با مطمح نظر قرار دادن مصالح كودكان متولد از تلقيح مصنوعي، و مشروع و قانوني دانستن نسب اين كودكان در همه اشكال تلقيح، مي توان گام بزرگي در راستاي رفع تبعيض و جلوگيري از مشكلات بعدي در جامعه اسلامي برداشت.
|