|
عنوان
|
تاثير آموزش مهارت هاي دوست يابي به كودكان و آموزش از طريق والدين بر افزايش كيفيت دوستي دخترانِ داراي مشكل در روابط با همگنان |
|
تعداد صفحات
|
16 |
|
نویسنده
|
شعله امیری - الهه الهی دوست - حسین مولوی |
|
مشخصات نشریه
|
دوفصلنامه مطالعات روانشناسی تربیتی سال 9 پیاپی 16 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1391 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
16-1 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
کیفیت دوستی آموزش والدین مشکل در روابط با همگنان آموزش دوست یابی
|
|
موضوع
|
زن و آموزش / جنسيت و آموزش / خانواده و آموزش دوستي دختران
|
|
چکیده
|
پژوهش حاضر به منظور بررسي تاثير آموزش مهارت هاي دوست يابي به كودكان و آموزش به آنان از طريق والدين بر افزايش كيفيت دوستي، در كودكانِ داراي مشكل در روابط با همگنان انجام پذيرفت. نمونه مورد بررسي شامل 27 دانش آموز دختر پايه هاي چهارم و پنجم ابتدايي شهر اصفهان بود كه در طبقه بندي همگنان در گروه كودكان مورد غفلت و يا كودكان طردشده كناره گير قرار مي گرفتند. اين نمونه در سه گروه، شامل دو گروه آزمايش و يك گروه گواه جايگزين شدند. براي انتخاب گروه نمونه از جامعه سنجي استفاده شد و سپس آزمون كيفيت دوستي در پيش آزمون و پس آزمون توسط افراد تكميل شد. آموزش مهارت هاي دوست يابي در 9 جلسه به صورت آموزش مستقيم به كودكان بر روي گروه آزمايش (1) و در 8 جلسه از طريق آموزش به والدين بر روي گروه آزمايش (2) انجام گرفت و گروه گواه هيچ آموزشي دريافت نكردند. جهت تحليل داده ها از آزمون تحليل كواريانس استفاده شد. بر اساس نتايج تحليل كواريانس، ميانگين نمرات كيفيت دوستي در گروه هاي آزمايش (1) به طور معناداري نسبت به گروه گواه افزايش يافت (05/0). در حالي كه آموزش از طريق والدين )گروه آموزشي 2) تفاوت معني داري را نسبت به گروه گواه نشان نداد. بنابراين، نتايج حاكي از آن است كه آموزش مستقيمِ مهارت هاي دوست يابي به كودكان، باعث افزايش كيفيت دوستي در آنان مي شود و آموزش از طريق والدين به اندازه آموزش مستقيم در افزايش كيفيت دوستي در آنان اثر بخش نيست.\r\n\r\n\r\nکليدواژگان:\r\nمشكل در روابط با همگنان، آموزش دوست يابي، آموزش والدين، كيفيت دوستي
|