|
عنوان
|
بررسی قاچاق زنان در اسناد بینالمللی و حقوق جزایی ایران |
|
تعداد صفحات
|
33 |
|
نویسنده
|
ایرج گلدوزیان - احمد پورابراهیم |
|
مشخصات نشریه
|
دوفصلنامه پلیس زن سال 6 پیاپی 17 |
|
تاریخ انتشار
|
پاييز و زمستان - 1391 |
|
درجه علمی
|
علمی - ترویجی |
|
محدوده صفحات
|
141-109 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
قاچاق زنان روسپیگری اسناد بينالمللی کنوانسیونهای بينالمللی بردگی نوین جرایم سازمان یافته حقوق جزایی ایران
|
|
موضوع
|
زن در اسناد بينالملل / خانواده در اسناد بينالملل اسناد زنان زن در قوانين ايران / خانواده در قوانين ايران قاچاق زنان و دختران / خريد و فروش زنان و دختران / تجارت جنسي
|
|
چکیده
|
قاچاق انسان، به خصوص زنان و كودكان كه به بردگي عصر مدرن شهرت دارد، يكي از مصاديق جرايم سازمان يافته است كه از ابتداي دهه 1990 ميلادي شهرت يافته، و در اين سال هاي اخير به يك معضل جهاني تبديل شده است. قاچاق انسان را در قرن بيست و يكم مي توان صورت جديدي از تجارت بردگان تا قرن نوزدهم تصور نمود. از اين رو، لزوم جرم انگاري قاچاق انسان در تمامي كشورهاي جهان احساس مي شود. مسئله قاچاق اشخاص، معمولاً با هدف زنان و كودكان، يا قاچاق براي بهره كشي جنسي مورد بحث قرار مي گيرد. در حال حاضر قاچاق پديده اي بسيار گسترده در سطح جهاني به شمار مي رود. به گونه اي كه بسياري از زنان كه در گريز از فقر و جستجوي يافتن يك زندگي بهتر به ترك خانه و ميهن خود دست مي زنند، نه تنها به آن دست پيدا نكرده، بلكه بيش از پيش در گردابي فرو مي روند كه هيچ راه گريزي برايشان فراهم نيست. قاچاق انسان به عنوان يك رفتار بزهكارانه مستوجب مجازات در ايران سابقه چندان طولاني قانوني ندارد، اما به دليل فقدان آمار جنايي دقيق نمي توان از نرخ ارز واقعي يا نزديك به واقع از قاچاق زنان سخني راند. ولي آنچه در روزنامه ها يا زبان همگاني است، نشانگر آمار نگران كننده قاچاق انسان در ايران مي باشد. يكي از اين نشانه ها، تصويب قانون مبارزه با قاچاق انسان مصوب 1383 است كه در عين حال كه قرينه اي بر وجود اين پديده است واكنش مناسب قانونگذار به آن نيز محسوب مي شود. در راستاي اين مهم، مقاله حاضر تلاشي جهت تحليل ساختاري اين پديده در نظام حقوقي بين المللي و همچنين در فراسوي آن نگاهي به تدابير و سياست هاي كيفري ملي و فراملي در قبال اين پديده مي باشد.
|