|
عنوان
|
تدوین مداخله زندگی زناشویی مبتنی بر رویکرد مثبتنگر و روانشناسی اسلامی و امکانسنجی آن بر الگوهای ارتباطی زوجین متعارض |
|
تعداد صفحات
|
10 |
|
نویسنده
|
نرگس موسوی - رحیم حمیدی پور - حسن حیدری - حسین داوودی |
|
مشخصات نشریه
|
رویش روانشناسی سال 13 شماره 3 پیاپی 96 |
|
تاریخ انتشار
|
خرداد - 1403 |
|
محدوده صفحات
|
170-161 |
|
کلید واژه
|
روابط زوجین زندگی زناشویی الگوهای ارتباطی زوجین تهران الگوی ارتباطی روانشناسی اسلامی زوجین دارای تعارض زناشویی زوج درمانی مثبت نگر تعارض زناشویی مداخله مثبتنگر زوجهای تهرانی
|
|
چکیده
|
پژوهش حاضر با هدف تدوین مداخله زندگی زناشویی مبتنی بر رویکرد مثبتنگر و روانشناسی اسلامی و امکان سنجی آن بر الگوهای ارتباطی زوجین متعارض انجام شد. روش تحقیق ترکیبی (کیفی- کمی) بود. روش تحقیق بخش کمی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی زوج های دارای تعارض زناشویی شهر تهران در سال 1401 بودند که 30 نفر به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار بخش کمی پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی (MCQ) (1379) و پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سلاوی (CPQ) (1984) بود. داده های بخش کمی با تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. در نتایج بخش کیفی 2 مضمون اصلی شناسایی شد که شامل «اسلامی، مثبت نگری» و 9 مضمون فرعی شامل «تقوا و اعتقادات مذهبی، اخلاق اسلامی، شکرگذاری، مقابله مثبت، تقویت هیجانات مثبت، مهارتهای ارتباطی مثبت، ارتقاء توانمندی های مثبت، باورهای مثبت و منفی» از دیدگاه مشارکت کنندگان شد که می توانند درک متخصصان از پدیده رویکرد روانشناسی اسلامی و مثبت نگری برای زندگی زوجین متعارض را به تصویر کشند. همچنین، یافته های بخش کمی نشان داد که که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون الگوهای ارتباطی گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 > p). میتوان نتیجه گرفت که مداخله زندگی زناشویی مبتنی بر رویکرد مثبت نگر و روانشناسی اسلامی برای الگوهای ارتباطی زوجین موثر هستند.
|