| عنوان | تحلیل زبان زنان در هشت داستان شاهنامه فردوسی و مقایسه آن با هشت داستان از مثنوی مولانا (بر پایه چندزبانی باختین) |
| تعداد صفحات | 32 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | پژوهشنامه ادب حماسی سال 17 شماره 2 پیاپی 32 |
| تاریخ انتشار | پاییز و زمستان - 1400 |
| محدوده صفحات | 298-267 |
| زبان | فارسی |
| کلید واژه | زنان شاهنامه زن در ادبیات داستانی ادبیات داستانی زن در آثار داستانی شخصیتهای زن داستانها فردوسی زبان زنانه شخصیت پردازی زن داستانهای فارسی زن در داستانهای فارسی شخصیت زن در رمانها و داستانها شخصیت پردازی زبان زنانه در ادبیات مثنوی معنوی مولوی داستان ایرانی شاهنامه فردوسی شخصیت پردازی داستانی میخائیل باختین چندزبانی داستانهای مثنوی اشعار داستانی آثار داستانی زنان مثنوی |
| چکیده |
شاهنامۀ فردوسی و مثنوی معنوی از تأثیرگذارترین آثار ادب فارسی هستند که ساختار داستانی دارند و از اینرو می توانند در جایگاه مقایسه با یکدیگر قرار گیرند. باختین، نظریه پرداز روس، چندزبانی را در حوزۀ داستان زیرساخت چندصدایی معرفی می کند؛ اما نوع حماسه و قالب شعر را در این مقوله جای نمی دهد؛ مسألۀ پژوهش حاضر آن است که در صورت وجود لایه های زبانی در این دو اثر داستانی منظوم، میزان بهره مندی هر یک از چندزبانی چقدر بوده و این ویژگی چه تأثیری بر آن ها داشته است. در این پژوهش، بررسی زبان زنان هشت داستان از مثنوی معنوی و هشت داستان از شاهنامۀ فردوسی از دیدگاه چندزبانی نشان داده است که برخی از گونه های زبانی باختین در زبان تعدادی از این زنان یافت میشود، اما زنان شاهنامه بیشتر از زنان مثنوی از این ویژگی برخوردارند و فردوسی بیشتر از مولانا از چندزبانی در شخصیت پردازی زنان داستان ها بهره برده است. همچنین این بررسی، تفاوت دیدگاه این دو شاعر بزرگ و خاستگاه داستان ها را دربارۀ زن نمایان می کند؛ زن در شاهنامه شخصیتی گفت وگو محور است، اما در مثنوی بیشتر سکوت می کند. |
| کد مقاله | 43695 |
| تعداد بازدید | 252 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...