| عنوان | تعارض قوانين در فرزندخواندگي |
| شماره ویرایش | |
| تعداد صفحات | 13 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | ماهنامه کانون - کانون سردفتران و دفتریاران - علمی تخصصی سال 48 پیاپی 56 |
| تاریخ انتشار | ارديبهشت و خرداد - 1384 |
| زبان | فارسی |
| کلید واژه | تبنی تبنی در قانون مدنی ایران فرزندخواندگی |
| موضوع | زن در قوانين ايران / خانواده در قوانين ايران فرزندخواندگي حقوق کودک / كودک / حقوق فرزندان |
| چکیده |
فرزندخواندگی یا تبنی آن است که شخص یا اشخاصی، دیگری را که فرزند طبیعی او نمی باشد به فرزندی خود بپذیرد. فرزندخواندگی در صورتی که به رسمیت شناخته شده باشد، نوعی قرابت ایجاد می کند؛ قرابتی که صرفاً حقوقی است و نه طبیعی. بنابر تعریف یاد شده، فرزند خوانده در واقع فرزند حکمی پذیرندگان بوده و انتساب وی به خانواده جدید، امری کاملاً مجاز خواهد بود. برخی از حقوق دانان معتقدند چون رابطه فرزند خوانده با پدر خوانده و مادر خوانده خود امری حکمی است، لذا ممکن است در نتیجه بروز حوادثی، رابطه ایجاد شده برهم خورد. اصلی ترین قانونی که می تواند در خصوص فرزندخواندگی در ایران راهنما باشد، قانون حمایت از کودکان بی سرپرست مصوب 12/1/1354 است. نویسنده در پژوهش حاضر، رویکرد قانون مدنی ایران به مسئله فرزندخواندگی را بررسی و تعارضات و نواقص موجود در آن را مورد بحث قرار داده است. |
| کد مقاله | 12685 |
| تعداد بازدید | 2842 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...